Τα αστέρια δεν τρεμοπαίζουν. Τότε τι βλέπεις τη νύχτα;
- Το φως του Σείριου ταξιδεύει σχεδόν εννιά χρόνια, ίσιο και ήσυχο.
- Τον αέρα της Γης τον περνά σε λιγότερο από ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου.
- Εκεί ζεστές και κρύες φυσαλίδες αέρα το στρίβουν, πολλές φορές το δευτερόλεπτο.
Όταν ένα αστέρι τρεμοπαίζει, δεν βλέπεις το αστέρι. Βλέπεις τον αέρα μας.
Λέξεις για το κείμενο
- ατμόσφαιρα
- Όλος ο αέρας που σκεπάζει τη Γη.
- τρεμοπαίζω
- Το φως μου αλλάζει γρήγορα: λίγο πιο δυνατό, λίγο πιο αδύναμο.
- στρίβω
- Αλλάζω δρόμο, πηγαίνω προς άλλη μεριά.
- πλανήτης
- Μεγάλο σώμα που γυρίζει γύρω από τον Ήλιο, όπως η Γη.
- ορίζοντας
- Η γραμμή όπου ο ουρανός φαίνεται να ακουμπά τη γη ή τη θάλασσα.
Η αρχή του κειμένου
Ένα μικρό σημείο φως
Τα αστέρια δεν τρεμοπαίζουν. Αυτό που τρεμοπαίζει είναι ο αέρας πάνω από το κεφάλι σου, και το αστέρι απλώς σου τον δείχνει. Είναι καλοκαίρι και κάθεσαι έξω το βράδυ. Κοιτάς ένα αστέρι και βλέπεις ότι το φως του δεν μένει σταθερό. Τρεμοπαίζει: μια είναι πιο δυνατό, μια πιο αδύναμο. Αλλάζει πραγματικά το αστέρι;
Όχι. Το αστέρι είναι ένας ήλιος, σαν τον δικό μας. Το φως του είναι σχεδόν ίδιο κάθε δευτερόλεπτο. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί πάνω. Είναι εδώ κάτω, πολύ κοντά μας: στην ατμόσφαιρα.
Γίνε ιδρυτικός αναγνώστης