چرا صبح بیشتر خواب‌هایمان را به یاد نداریم؟
- در سال ۱۹۵۳، دانشمندان دیدند که در خواب، چشم‌ها گاهی تند و تند حرکت می‌کنند.
- در همین وقت، بیشتر خواب‌های روشن و کامل را می‌بینیم.
- هر شب شاید روی هم حدود دو ساعت خواب می‌بینیم.
اما بیشتر خواب‌ها در حافظه ثبت نمی‌شوند.
واژه‌هایی برای متن
- مرحله
- یک قسمت از یک کار یا یک راه.
- چرخه
- چیزی که تمام می‌شود و دوباره از اول شروع می‌شود.
- ماهیچه
- بخش نرم بدن که با آن حرکت می‌کنیم.
- حافظه
- توانایی نگه داشتن چیزها در ذهن.
- احساس
- چیزی مثل شادی، ترس یا غم که در دل داریم.
آغاز متن
یک کشف در شب
همهٔ ما خواب می‌بینیم، حتی کسانی که می‌گویند هیچ‌وقت خواب نمی‌بینند. اما حدود هفتاد سال پیش، دانشمندان دربارهٔ خواب دیدن چیز زیادی نمی‌دانستند. بیشتر آن‌ها فکر می‌کردند خواب یک وقت آرام و یکنواخت است: مغز در شب استراحت می‌کند و تا صبح تقریباً کاری نمی‌کند.
در سال ۱۹۵۳، در دانشگاه شیکاگو در آمریکا، یک دانشجو به نام یوجین اسرینسکی و استادش، ناتانیل کلایتمن، خواب آدم‌ها را مطالعه می‌کردند. آن‌ها چند سیم کوچک کنار چشم‌های آدم خوابیده می‌گذاشتند. یک دستگاه حرکت چشم‌ها را روی کاغذ می‌کشید. آن‌ها دیدند که چند بار در شب، چشم‌ها زیر پلک‌ها تند و تند حرکت می‌کنند.
خوانندهٔ بنیان‌گذار شوید